البوس سورس پاتر و جهان های سیزده گانه فصل 1 تا 7
نام داستان : آلبوس سورس پاتر و جهان های سیزده گانه
گرد آورنده : سپهر
وبلاگ : www.ss1013.blogfa.com
فصل 2
آلبوس داشت دیوانه می شد. درست در همان زمان که رز به او گفت که جان برایش آشناست، به بیرون خیره شد و بعد از مدتی از کوپه بیرون آمد. مثل این که در بیرون کوپه آرامش بیش تری برای فکر کردن داشت. در طول سفر جان چیز های زیادی از هاگوارتز برای آن دو تعریف کرد که به طور عجیبی برای آن دو تازه بود. آلبوس متوجه شد که جان هم از اسلیترین بدش می آید. جان مهربان به نظر می آمد. بعد از حدود چند ساعت سفر جذاب و دیدنی و خوردن شکلات های قورباغه ای، قطار به مدرسه ی علوم و فنون جادوگری هاگوارتز رسید. مردی که حدود سه برابر قد آلبوس را داشت و ریش هایش سینه اش را می پوشاند، با فانوس کنار سکو ایستاده بود. آلبوس با این که هرگز او ار ندیده بود مطمءن بود او هاگرید است.
- همه ی سال اولی ها از این طرف. شانس آوردین آب آرومه وگرنه مجبور می شدید با لباس های خیس توی جشن شرکت کنین.
آلبوس و رز به او خیره شده بودند که نگاه هاگرید به آن ها افتاد.
-آه آلبوس با این که تورو ندیدم مطمءن ام که تو آلبوسی. با اونچش هایی که داری دیگه معلومه.
هاگوارتز خیلی با شکوه بود. روشنایی زیادی داشت. هاگوارتز تغییرات زیادی کرده بود. پروفسور مک گونگال مدیر هاگوارتز شده بود و نویل لانگ باتم هم رییس گروه گریفندور که البته جوان ترین مدیر بود و خیلی مورد انتقاد قرار می گرفت. هاگرید دانش آموزان را به سالن بزرگی هدیت کرد و به نویل تحویل داد
- موفق باشی پروفسور جوان
-ممنون روبیوس ، امید وارم مثل سال قبل مجبور نشیم چند تا از بچه ها رو که به لندن بر می گردن رو خودمون بیاریم
هاگرید اخم هایش توی هم رفت
- شوخی بی مزه ای بود... اون یک اتفاق بود و.....
نویل با صدای بلندکه همه بتوانند بشنوند گفت
- خب، مثل هر سال باید گروه بندی بشین که مراسم مهمیه
نام داستان : آلبوس سورس پاتر و جهان های سیزده گانه
گرد آورنده : سپهر
وبلاگ : www.ss1013.blogfa.com
فصل 3
- بعد از اون هم در میهمانی آغاز سال تحصیلی شرکت می کنین.
سپس از زیر ردایش کاغذ پوستی طولانی ای را در آورد که اسم های زیادی رویش نوشته شده بود.
- اسم هرکسی رو که خوندم روی این چهارپایه می شینه و کلاه گروه بندی می گه که اون باید به چه گروهی بره.
- استیو گرین
- گریفیندور
-سام تامسون
- ریون کلا
- تام واتسون
- اسلیترین
- جین کلارک
- هافل پاف
- بیل استون
- اسلیترین
..................
هر لحظه تعداد افرادی که گروه بندی نشده بودند، کم تر می شد و اضطراب بیش تری آلبوس را فرا می گرفت.رز لب هایش را گاز می گرفت و جان پاهایش را به زمین می کوبید.
- رز ویزلی
- درست می شنوم؟! یه ویزلی دیگه! من دونم از دشت شما ها چی کار کنم؟؟؟ خب بگذریم گریفندور!!!
رز از خوشحالی در پوست خود نمی گنجید.
نویل کلاه را برداشت. حالا فقط آلبوس و جان مانده بودند.
- آلبوس سوروس پاتر
جان به پشت آلبوس زد و گفت
- نگران نباش چه طور ممکنه تو توی اسلیترین بیفتی.
- ممنون
- خب پس تو پسر پاتری. هری پاتر خب به اونم گفتم اسلیترین برای تو هم خیلی عالیه...
- اسلیترین نه نه نه گریفندور خواهش می کنم!!!
آلبوس یاد حرف های پدرش افتاده بود.
- مطمءنی... خب معلومه گریفندور!!!!!!!!!!!!!!!!
آلبوس با خوشحالی به طرف میز گریفندور دوید.
- جان اسمیت بلک
خود نویل هم با شک و تردید این اسم را اعلام کرد و با خود گفت
- این همه بلک تو دنیا خب چه ربطی به سیریوس داره...
پروفسور مک گونگال با نگرانی بلند شد و داد زد
- بلک تو دنبال من بیا. امیدوارم این فقط یک شوخی باشه...
جان پس از پیاده روی در راهرو های هاگوارتز به مکانی رسید که حدس می زد دفتر مدیر باشد.
- اگه اشتباه نکنم سیریوس پسری نداشت...اصلا فرزندی نداشت. تو با اون...نسبتی...داری؟
- بله پروفسور اون پدرم بود
سپس کاغذ پوستی بلندی را از زیر ردایش بیرون آورد و گفت:
- فکر کنم این وصیت نامه همه چیز رو روشن کنه
نام داستان : آلبوس سورس پاتر و جهان های سیزده گانه
گرد آورنده : سپهر
وبلاگ : www.ss1013.blogfa.com
فصل 4
نویل وارد اتاق مدیر شد
- برو بیرون لانگ باتم
جوری با او صحبت کرد که انگار هنوز در دوران تحصیل است
- ولی فکر کردم که ممکنه....
- برو بیرون
پروفسور مک گونگال تا چند لحظه بی حرکت مانده بود سپس گفت
- زود باش آقای به ظاهر بلک اون به ظاهر وصیتنامه رو بده به من!!!
- پدرم بهم گفت که نوشته و علامتی هست که اونو بهتون ثابت می کنه
پروفسور شروع به خواندن کرد
به مدیر هاگوارتز، پسرم و هری پاتر
این وصیت در جای محفوظی قرار گرفته است که فقط پسرم می تواند آن ار پیدا کند. چون این روزها در محفل مشکلاتی وجود دارد و من در حال حاظر نمی توانم از این قضیه چیزی بگویم و مشکل دیگر این است که ممکن است بمیرم و این قضیه بین من و پسرم می ماند تا وقتی که من کشته شوم یا به هرصورتی بمیرم. قضیه پیچیده ای نیست ولی شاید کمی احمقانه به نظر برسد. پسر من باید الان سال هفتم را هم تمام کرده باشد ولی با افسونی که من و مادرش روی او گذاشته ایم رشد او در ده سال اول زندگی اش کند تر می باشد تا بتواند در سال هایی به مدرسه برود که حد اقل یکی از فرزندان محفل در مدرسه حضور داشته باشد.از سیریوس بلک ( پانمدی) دوست با وفای شاخدار و مهتابی و دم باریک که خیانت کرد و با او دشمن شد
کاغذ پوستی از دست پروفسور مک گونگال افتاد
- تا این مدت کجا زندگی کردی بلک
- پیش ابرقورت دامبلدور هیچ وقت نگفت آن جا کجاست؟!
- دامبلدور؟ تا این مدت کجا بودی چرا وصیت نامه رو نیاوردی؟
- جای وصیت نامه تغییر کرده بود ولی ابرفورت می دونست کجاست
- می گم چرا تا الان نیومدی؟هان؟!!!
- ابرفورت مرا منع کرده بود
- این جا نوشته هری پاتر...
- خب شاید می خواست هری پاتر وقتی بزرگ شد این وصیت را بخواند....!
- بزرگ تر از هفده سال
- من نمی دونم شاید بزرگ تر از اون... ولی پروفسور من دستور پدرم رو اجرا کردم... شما جواب بدین چرا قبل از این که راز پتی گرو برملا بشه فکر می کردید خیانت کاره واسه ی چی به پرد من تهمت می زدید که وفادار ترین یار ولدمورته واسه چی یکهاز اعضای محفل رو دوازده سال تویآزکابان انداختین؟؟؟
صورت مک گونگال بر افروخته شد. وصیت نامه را در کشویی قرار داد و گفت
- کافیه برو و به جشنت برس
جان به همان سالن بزرگ رسید و روی چهار پایه نشست.
- گریفندور...جان با خوشحالی به میز گریفندور رفت
- چی شد رفیق چرا این قدر طول کشید؟
- هیچی آلبوس بعدا برات توضیح می دم
www.ss1013.blogfa.com ارائه ای از
اکادمی رمان خوانان وحشت هیچ شعبه دیگری ندارد
نام داستان : آلبوس سورس پاتر و جهان های سیزده گانه
گرد آورنده : سپهر
وبلاگ : www.ss1013.blogfa.com
فصل 5
بعد از این که همه ی دانش آموزان غذای خوشمزه ای که برایشان درست کرده بودند را خوردند، مک گونگال از جا بلند شد و گفت
- توجه کنید لطفا لازمه که چند نکته ی مهم رو براتون توضیح بدم که برای کسانی که سال اولی نیستند تازگی نداره. خب هیچ کس حق وارد شدن به قسمت ممنوع کتابخونه رو نداره بدون اجازه ی معلم البته. بعضی از محصولات ویزلی که سرایدار محترممون آقای فیلچ آن ها را به شما خواهند گفت ممنوعه و رفتن به جنگل ممنوع که از روی اسمش هم معلومه ممنوعه و نکته ی دیگه این که امسال دفاع در برابر جادوی سیاه شما، آقای ابرفورت دامبلدوره.همه ساکت شدند. دامبلدور خیلی شبیه برادرش بود ولی رفتارش زیاد به او شباهت نداشت.
- سلام من بنابر خواسته ی پروفسور مک گونگال امسال معلم دفاع در برابر جادوی سیاه شما هستم. تکرار می کنم دفاع در برابر جادوی سیاه نه استفاده از جادوی سیاه. همچنین من به شما عمل رو یاد می دم نه این که همین جوری چیز های به درد نخوری رو بخونین و هیچ کاری نکنین.
- خیلی ممنون پروفسور خب ارشد ها بهتون نشون می دن که باید کجا برین.پسری که قد بلند و مو های طلایی داشت داد زد
- گریفندوری ها از این طرف دنبال من بیاین مواظب باشین پله ها مسیرشون رو تغییر می دن.صورت آلبوس از ترس سفید شد. جیمز به او گفته بود که پله ها سعی می کنن افراد رو بندازن و اونا رو بکشن و چند نفر هم مردن. ولی مادرش گفته بود که او الکی می گوید.پسر قدبلند که اسمش مایک مارکر بود به تابلوی زن چاقی که مدام آواز می خواند گفت
- همه چیز آشفته است
تابلو کنار رفت و راهرویی دیده شد که به سالنی ختم می شد
- خب این جا محل اقامت شماست. وسایلتون به این جا آورده شده هیچ وقت کلمه ی عبور یادتون نره. پروفسور نویل لانگ باتم سرپرست گریفندوره و همونطوری که شاید بدونید جوونترین استاد شماست.سعی کنید برای گروه امتیاز جمع کنین تا گروه جام گروه ها رو ببرید. چند ساله که گریفندور موفق شده پس گریفندور رو نا امید نکنین.
آلبوس که هیجان زده بود نیمی از حرف های مایک را متوجه نشده بود. در همین حال رز ناپدید شد و آلبوس که خیلی خسته به نظر می رسید به تخت خواب رفت و خواب بر او چیره شد
www.ss1013.blogfa.com ارائه ای از
اکادمی رمان خوانان وحشت هیچ شعبه دیگری ندارد
نام داستان : آلبوس سورس پاتر و جهان های سیزده گانه
گرد آورنده : سپهر
وبلاگ : www.ss1013.blogfa.com
فصل 6
آلبوس از خواب بیدار شد. دیگر کسی توی خوابگاه نبود. از تخت پایین پرید و بعد از این که لباسش را عوض کرد به سرسرا رفت و در کنار رزو روبه روی جان نشست.
- بچه ها الان چی داریم؟
- کلاس پیشگویی پروفسور کلوتر
رز بلافاصله این را گفت. نگاه آلبوس به جیمز افتاد که خیلی خوش حال به نظر نمی رسید. بعد از صبحانه رز کتابش رادر آورد و فصل اول را دوباره مرور کرد. جان گفت
- شما می دونید کلاس کجاست بهتره از الان بریم.هر سه بلند شدند و بعد از نیم ساعت بالا و پایین رفتن از پله ها و پیمودن نقشه های اشتباه بدعنق به کلاس رسیدند.
- خب خیلی دیر کردین. بنابراین اشکالی نداره که من 15 امتیاز از گریفندور کم کنم.آلبوس صدایش را بلند کرد:ولی ما راهو بلد نبودیم و بدعنق...
- آقای پاتر در کلاس من همه با اجازه صحبت می کنن نمی دونم که خانوادت به تو ادب یاد دادن یا نه کاملا مشهوده که پدرت غیر از خودنمایی و دای ات هم غیر از بامزه بازی کار دیگه ای بلد نیست. 10 امتیازاز گریفندور کم. ببخشید حواسم نبود که اصلا امتیازی نگرفید. ولی هروقت امتیازی گرفتید که غیر ممکن به نظر می رسه این امتیاز خوبه خود ازش کم می شه. خب تو سوروس پاتری درسته.
- آلبوس سوروس پاتر آقا
- این جا نوشته سوروس...
_ ولی شما حق ندارین
- بازداشت سوروس پاتر خیلی داری پررو بازی در می آری . وشما خانم رز ویزلی خانواده ی ویزلی. پدرت نسل خالص خونوادتون رو خراب کرد. خیلی شرم آوره من اگه جای تو بودم از چنین مادری خجالت زده می شدم.
- بسه خفه شو من از داشتن چنین مادری خیلی خوش حالم و بهش افتخار می کنم تو هم نمی تونی به خانوادم توهین کنی.آلبوس تا حالا خشم رز را ندیده بود. آلبوس تا خواست اعتراض کند جان جلوی او را گرفت و گفت
- دیوونه شدی؟
- 20 امتیاز از گریفندور کم شد. وقت کلاس هم به اتمام رسید فقط برای شما سه نفر. پس 30 امتیاز از گریفندور کم می شه. خب امروز آینده ی تباه خیلی از شما رو پیش بینی کردم و به آلبوس، رز و جان نگاه کرد
- خب برید بیرون بازداشت یادت نره پاتر فردا 8 شب
- کلاس مزخرفی بود نه؟
جان این را پرسید.
- آره فک کنم فقط واسه من گریفندور توی امتیازا آخر بشه
www.ss1013.blogfa.com ارائه ای از
اکادمی رمان خوانان وحشت هیچ شعبه دیگری ندارد
نام داستان : آلبوس سورس پاتر و جهان های سیزده گانه
گرد آورنده : سپهر
وبلاگ : www.ss1013.blogfa.com
فصل 7
هنوز آلبوس در فکر کلاس پیشگویی بود که متوجه جیمز که سرراه نویل را گرفته بود نشد. وقتی بچه داشتند به کلاس گیاه شناسی میرفتند جیمز به آن ها پیوست و گفت
- نتونستم یعنی تونستما آخه مامان از من چه انتظاری داره. رفتم بهش گفتم نویل مامان بابام بهت سلام رسوندن وقتی چشاشو گرد کرد فهمیدم چه اشتباهی کردم بعد تا خواستم بگم پروفسور مثل همیشه دستپاچه شد و وقتیمی خواست از من امتیاز کم کنه به جاش از اسلیترین امتیاز کم کرد. بهدش هم نمی خواست دیگه به اسلیترین امتیاز بده خوشش نمی اومد حالا اگه اسلاگهورن بفهمه چی کارش می کنه.!!!
آلبوس که اشتیاقی نشان نمی داد گفت
- خوبه حداقل تو یک کار مثبتی کردی ما که روی همرفته تقریبا 100 امتیاز از دست دادیم
جیمز که اصلا نگران نبود کفت
- نگران نباش بابا مگه بابا و دایی نگفتن که سال اول همه اش امتیاز کم می کردن و امتیازای زن دایی رو هدر می دادن ولی آخر سال انقدر امتیاز گرفتن که قهرمان شدن.
جیمز هیچ وقت این طوری صحبت نمی کرد. او همیشه در حال نگران کردن آلبوس بود.
- آره ولی اونا کار بزرگی انجام دادن خیلی بزرگ. فکر میکنی ما می تونیم این کارو انجام بدیم؟ اگه دقت کنی عکس هر سه تاشون روی شکلات های قورباغه ای هست. همین جوری الکی که عکسشون رو اون جا ننداختن.
- مهم نیست هر کاری را باید بکنیم انجام بدیم تا ببینیم چی میشه من می رم سر کلاس دفاع در برابر جادوی سیاه...
هیچ تغییری در آلبوس مشاهده نمی شد. نمی دانست چون زیاد به جیمز اطمینان ندارد یا چون به حرف های او توجه نکرده است.
کلاس گیاه شناسی برای آلبوس و جان خسته کننده بود و وقتی دست رز مثل فنر بالا می رفت و هی امتیاز می گرفت، خسته کننده تر هم می شد. دایی رون راست گفته بود که رز هوش زن دایی هرماینی را به ارث برده است. جان هم بیش تر اعصاب او را خرد می کرد و همش کلماتی بی معنی را زمزمه می کرد که کفر آلبوس را در می آورد. وقتی کلاس تمام شد آلبوس با عصبانیت گفت
- نمی شه همش یه سری کلمه رو همین جوری تکرار کنی؟
جان جا خورد ولی چیزی نگفت. رز که خوش حال به نظر می رسید کفت
- خیلی عالی بود. تونستم نصف امتیازا رو برگردونم فقط یک سوالو نصفهجواب دادم خیلی بد شد نمی دونم من اون قسمتو حفظ بودم.
اخم های آلبوس توی هم رفت. عصبانیتش افزایش پیدا کرده بود. امیدوار بود روز اول زود تر تمام شود. ولی زمان کند می گذشت. وقتی شب شد انگار یک هفته گذشته بود. آلبوس می خواست زود تر بخوابد و بعد از نیم ساعت موفق شد که به خواب برود.
فصل 8 به زودی ....